گورک

گورک یا به کردی گه‌ورک (Gewirk)، نام یکی از ایل‌های کرد مکری منطقه بوکان واقع در قسمت کردنشین استان آذربایجان غربی ایران است.{نشانه|۱}

گورک‌ها در منطقه بوکان محال (مکری) و مهاباد و در نیمه غربی شهرستان‌های سردشت و نیز ناحیه کوچکی در غرب اورمیه و همچنین در کردستان عراق در منطقه قلعه‌دیزه و اربیل ساکن هستند. مرکز اصلی این ایل در شهر ربط واقع در کیلومتر ۲۵ جاده سردشت به مهاباد و بوکان می‌باشد. ای گورک از ایلات اصیل کردستان مکری می‌باشند و به روایت‌هایی از ناحیه ارومیه ویا به روایتی از منطقه سلیمانیه به این دیار آمده اند.{مدرک}

== پانویس ==

همچنین تیره هایی از این ایل ساکن شهرستان سقز دز محور بانه- سقز هستند.طائفه جوانمردی از خانواده های خوشنام کردستان و سقز و عشایر گورک می باشند.

از بزرگان ایل گورک در منطقه سردشت می توان حاج عثمان آغا رشیدی و عبداله آغا عباسی را نام برد.

”’DIROKEKI BICHUK SER ASHIRATA GAWERKE KURDISTANE

ئاماژه ییک به میژوو به سه رهاتی عه شیر ه تی گه ورک

پیشکیش به ته واوی ئه و عه شیره تانه ی که گه وره ترین شانازیان خزمه ت کردن به کورد و کوردستانه”’

چکیده ای از سرگذشت ایل گورک

short Succinct about Gawerk clan

ایل گورک یکی از ایلات خوشنام و غیور کردستان می باشد که در منطقه به تساهل ومدارا شهره هستند….این ایل در حال حاضر یکجانشین می باشد و همراه با حفظ آداب و رسوم خویش در صدد سازگاری با زندگی در عصر جدید هستند.. نواحی محل سکونت این ایل در کردستان ایران گستره وسیعی از ارومیه تا منطقه سقز وبانه یعنی منطقه موکریان را شامل می شود.ودر کردستان عراق نیز این ایل در شهر شارباژیر سلیمانیه و اطراف هولیر سکونت دارند..در مورد اینکه عشایر گورک از کجا و در چه زمانی به موکریان آمده اند روایات متعددی موجود است ..اما در کل باید گفت که ایل گورک همراه با دیگر عشایر موکری همچون مامش و منگور و فیض الله بیگی و دهبکری و بیگ زاده های بوداق سلطان بزرگ و زرزا و بریاجی و ملکاری و پژدری و پیران و مرگه ای وغیره در یک دوره زمانی ۵۰ ساله به نواحی جنوب دریاچه اورمیه مهاجرت کرده اند…دوره زمانی مهاجرت این عشایر دوره حکومت سلسله قره قویونلو قبل از دوره صفویان بوده است و از نواحی بین دیار بکر و هولیر به موکریان مهاجرت کرده اند در مورد ایل گورک باید گفت که این ایل از منطقه گه و ه ر (استان وان )در کردستان ترکیه هم مرز با ارومیه به اربیل و سلیمانیه و جنوب دریاچه ارومیه مهاجرت کرده اند…دلیل مهاجرت هم اختلافات سیاسی و قبیله ای بوده است که ذکر مشروح آن در اینجا نمی گنجد…ریشه کلمه گورک از گاور به معنای نگهبان آتش می باشد که بر می گردد به اینکه روایت شده که بزرگان این ایل جزء موبدان و کاهنان زردشتی قبل ظهور اسلام بوده اند……

بزرگ ایل گورک قره عثمان بیگ بوده که در دوران حکومت امپراطوری عثمانی در حدود ۴۵۰ سال پیش جزء بزرگان حکومت بوده است.

ایل گورک در حال حاضر در نواحی زیر ساکن هستند:

ارومیه * تواحی ته رگه و ه ر – سومای برادوست- سردشت*ناحیه ربط

مهاباد * جنوب مهاباد بوکان*دهستان ایل گورک

سقز* دهستان گورک در اطراف جاده بانه-سقز پیرانشهر *منطقه نه لین

سلیمانیه*منطقه شارباژیر- هولیر*منطقه سیویل

از خانواده های سرشناس این ایل موارد زیر می توان نام برد… بایزیدی – عزیزی – محمدی – رشیدی – عباسی – پیروتی – ابراهیمی – خضری -جهانگیری – حسنی- شریف زاده(برتافته) – کشاورزی-

تدوین از:

ارومیه – محسن رشیدی گورک- کارشناس ارشد مهندسی شهرسازی(طراحی و برنامه ریزی)— مدرس دانشگاه mohsinrashidi@hotmail.com-0098-9143442004

== جستارهای وابسته ==

* کردستان

Add a Comment

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.