کیاشهر

بندر کیاشهر (حسن کیاده یا بندر فرحناز) شهری است در فاصله ۱۷ کیلومتری آستانه اشرفیه و تقریباً ۵۰ کیلومتری رشت.

== جمعیت ==

براساس سرشماری سال ۱۳۸۵جمعیت کیاشهر (۴٬۰۶۹خانوار) برابر با ۱۳٬۷۶۲نفر بوده است.

==جغرافیا==

سفیدرود پس از پشت سر گذاشتن مسیری طولانی و با دومنشا در شرق که از کوههای طالقان سرچشمه می گیرد و در غرب که از کوههای شمال زنجان سرچشمه می گیرد سرانجام در محلی به دریای خزر واریز می شود که به آن بندر کیاشهر می گویند. این بزرگترین رود شمال کشور بندر کیاشهر را به شرق و غرب تقسیم می کند در شرق کیاشهر عمده ادارات دولتی واقع شده و در غرب آن که اصطلاحا به بالا محله معروف است جمعیت محلی سکنی دارند.از مهم‌ترین قسمتهای این شهر می‌توان به میان‌محله (کوی امام)، دستک، سالکده، لسکوکلایه بزرگ و امیرکیاسر اشاره کرد. منبع درآمد مردم این شهر، کشاورزی و ماهیگیری است.

مرغوب‌ترین برنج کشور در این منطقه عمل آوری می شود و در فصل صید بازار ماهی شهر رونق خاصی داشته و از اقصی نقاط کشور برای خرید ماهی عازم منطقه می شوند خاویار کیاشهر از معروفیت جهانی برخوردار است و بادام زمینی و سبزی و صیفی عمده کشاورزی مردم منطقه محسوب می شود. روزهای چهارشنبه در این شهر روز بازار عمومی است و کاسب کاران دوره گرد بساط خود را در این شهر می گسترانند.

در پایان رودخانه سفیدرود و در ریزشگاه آن به دریا و در سمت شرق و غرب آن تالاب بین‌المللی بوجاق قرار گرفته است. قسمت شرق تالاب دارای فضای مفرح با جاذبه توریستی فوق العاده است که با گذر یک پل چوبی از وسط آن این منطقه را بسیار زیبا نموده است در ابتدای مسیر منتهی به پل که از وسط شهر عبور می‌کند هتل بزرگ دریا قرار دارد.

==مسیرهای ورودی به شهر==

معمولاً بیشتر مسافران از مسیر شهرستان آستانه اشرفیه وارد این شهر می‌شوند ولی: از سمت غرب می‌توان از بندرانزلی- زیبا کنار یا لشت نشاءو از سمت شرق میتوان لاهیجان- دهشال – لسکوکلایه-امیرکیاسر یالاهیجان-رودبنه-دهکاء ویا لنگرود-چمخاله وارد این بخش زیبای کشور شد. بهترین مسیر از سمت تهران برای رسیدن به کیاشهر بعد از پلیس راه رشت قزوین و سه‌راه سنگر و کمربندی لاهیجان به این سمت تغییر مسیر داده و پس از عبور از شهرهای سنگر- کوچصفهان- لشت نشا- زیباکنار به بندر کیاشهر خواهید رسید.

==تاریخچه==

دو برادر به نام حسن و کیا بودند تا سلسله کیائیان بو جود آمد.سلسله کیائیان برای مدتی زمام دار گیلان بودند دو برادر از این خاندان به نامهای حسن و کیا روستایی را به سبب دسترسی به زمینهای حاصلخیز و امکان صید برای زندگی انتخاب کردند که به همین دلیل نام ابتدای بندر کیاشهر، حسن کیاده، نام گذاری شد. که به تدریج شاهد عزیمت مردم به این منطقه برای سکونت و زندگی بود. پس از ورود روسها در اواخر سده نوزدهم میلادی برای صید ماهیان خاویاری سفیدرود مامن اصلی زندگی ماهیان خاویاری معرفی شده و روسها اصلی ترین پایگاه بهره بردای خاویار را در این منطقه برگزیدند. این انتخاب سبب گردید سیلی از جمعیت برای کار از اقصی نقاط کشور به‌ویژه از مناطق ترک نشین خلخال وارد کیاشهر شوند.

در سال ۱۳۵۵ شهبانو فرح (همسر شاه سابق ایران) برای دیدار از استان گیلان وارد رشت شد. شهردار وقت حسن کیاده به دیدار ایشان رفته و ضمن تغییر نام حسن کیاده به بندر فرحناز(نام دختر شاه وقت ایران)خواستار دادن امکانات نوین به این منطقه شد که جاده شوسه بندرفرحنار به آستانه آسفالت شده و این بندر به تلفن سراسری متصل گردید. پس از انقلاب اسلامی نام شهر با توجه به پیشینه کیا، به بندر کیاشهر تغییر نام داد.

==مکان زیارتی==

نام این مکان زیارتی بقعه آقا سید ابو جعفر است، این سید جدش به امام رضا می‌رسد. که محل آن در ورودی شهر از سمت غرب شهر یعنی جاده چمخاله کیاشهر است.

==مکانهای تفریحی==

در این منطقه یک بندر چند منظوره و یک پارک جنگلی وجود دارد. تالاب بین المللی بوجاق که ثبت شده کنوانسیون رامسر است در شمال شهر قرار گرفته است. بندر صیادی احداث شده در این شهر امکان کناره گیری شناورهای تفریحی و صیادی را به این منطقه داده است.

شیلات در بندر کیاشهر سابقه ای ۱۵۰ ساله دارد کشور روسیه اولین پایگاه استحصال خاویار از دریای خزر را در این منطقه بنا نهاد هم اکنون بناهای تاریخی خانه رئیس شیلات و ساختمانهای چوبی ساخت روسیه و سردخانه ای که علی رغم ۱۵۰ سال سن همواره فعال است از دیدنیهای این شهر محسوب می شود. در شمال این شهر پارک جنگلی زیبایی قرار گرفته که درختان چندین ساله آن جاذبه گردشگری بالایی به منطقه داده است. مردمان این شهر اکثرا مهاجران از سایر شهرهای کشور هستند که به واسطه شیلات در این منطقه حضور یافتند.دریا هم هست.

== منابع ==

میرکی، غلامرضا؛ بررسی و اندازه گیری رادیو نوکلئیدهای گاما دهنده در خاویار و رسوبات جنوب دریای خزر از کیاشهر تا انزلی؛ دانشگاه آزاد اسلامی واحد شمال تهران؛ ۱۳۷۵

درج دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *