کفش

کَفش نامی کلی برای انواع پاافزار است. به سازنده و تعمیرکننده کفش‌ها کَفّاش گفته می‌شود. کفاش به قیاس کلمه‌های عربی ساخته شده‌است و در منابع کهن‌تر فارسی نظیر شاهنامه لفظ کفشگر به کار رفته‌است.

== اجزاء کفش ==

* رویه
* تخت بیرونی
* کف‌های داخلی قابل تعویض
* مغزی: باریکهٔ چرمی نوارمانند که میان زیره و رویهٔ کفش دوخته می‌شود.[ref]شهری، جعفر، قلم سرنوشت، تهران: انتشارات معین، ۱۳۷۸، ص۹۹.
* توکاری: کاغذ یا مقواهایی که برای کلفت نشان دادن زیره، میان کف و زیره کفش چسبانده می‌شود.[ref]شهری، جعفر، قلم سرنوشت.
* پاشنه
* زیرپاشنه‌ها
* زیرپاشنه‌های گتر
* ساق‌پوش

به نوعی پاشنهٔ کفش که با چرم و میشَن (چرم بز) و مانند آن ساخته بشود «نعلَکی» می‌گویند.[ref]شهری، جعفر، همان.

== کفش‌های قدیمی ==

کفش‌های قدیمی ایرانیان در انواع گیوه، نعلین، اروسی، سگکی، صندل، قُندره و دهان‌دولچه‌ای ساخته می‌شد.[ref]شهری، جعفر، همان.

== جستارهای وابسته ==

* چکمه

== منابع ==

* بر پایه داده‌هایی در وب‌گاه آفتاب

== پیوند به بیرون ==

Add a Comment

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.