میرزا عبدالرحیم طالبوف

میرزا عبدالرحیم طالبوف تبریزی (۱۲۵۰ ه.ق. کوی سرخاب تبریز – اواخر ۱۳۲۸ یا اوایل ۱۳۲۹ ه.ق. شهر تمرخان شوره جمهوری آذربایجان) از روشنفکران پیش از مشروطیت است.

== زندگینامه ==

عبدالرحیم پسر ابوطالب نجار تبریزی در ۱۲۵۰/۱۸۳۴ در محله سرخاب تبریز زاده شد. به گفته خودش پدرش ابوطالب و پدربزرگش استاد علی مراد حرفه نجاری داشته‌اند. گفته‌اند عبدالرحیم در شانزده سالگی به تفلیس رفت و به تحصیل زبان روسی پرداخت و مقدمات دانش جدید را فرا گرفت و با جنبش‌های آزادیخواهی و آرای نویسندگان سوسیال دموکرات و ادبیات روسی آشنا شد و مدتی بعد در تمرخان شوره (بویناکسک کنونی) مقر حکومت داغستان مقیم شد و به مقاطعه‌کاری راه‌های قفقاز پرداخت و سرمایهٔ کافی اندوخت و در آن شهر ازدواج کرد. او در دوره تحرک فرهنگی و سیاسی قفقاز پرورش یافت و از دانش و فرهنگ سیاسی جدید تأثیر پذیرفت و از پنجاه و پنج سالگی به نوشتن آثار خود پرداخت و اعتبار و احترام بسیار یافت، تا آنجا که به علت نوشتن مقالاتی در ترویج افکار اجتماعی و سیاسی جدید و تبلیغ آزادی و حکومت قانون و همچنین نشر علوم طبیعی به زبان ساده فارسی در ایران نزد رجال ترقی‌خواه و روشنفکران زمانه محبوبیت بسیار حاصل کرد و در ۱۲۸۵/۱۹۰۶ در دوره اول مجلس شورای ملی از تبریز به نمایندگی انتخاب شد، اما با آنکه نمایندگی را پذیرفت به تهران نیامد و در شهر تمرخان شوره ماند تا در هفتادونه سالگی درگذشت.

== آثار ==

* سفینه طالبی (یا کتاب احمد) (۲جلد) (۱۳۱۱ ه.ق.)
* مسالک المحسنین (۱۳۲۳ ه. ق.)
* مسائل الحیات (۱۳۲۴ ه.ق.)
* پند نامه مارکوس قیصر روم
* رساله فیزیک (۱۳۱۱ ه.ق.)
* نخبه سپهری (۱۳۲۲ – ۱۳۱۰ ه.ق.)
* رساله هیئت جدیده
* ایضاحات در خصوص آزادی (۱۳۲۵ ه. ق.)
* سیساست طالبی (۱۳۲۹ ه.ق.)

== منبع ==

* عبدالرحیم طالبوف
* ثبات – میرزا عبدالرحیم طالبوف تبریزی
*

درج دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.