فقیه

فقیه از واژه “فقه” مشتق شده است. و فقه در لغت، به معنای دانستن و فهمیدن، است.اما فقیه در اصطلاح علوم اسلامی، به معنای مجتهد و متخصص در علم فقه به کار رفته است. بنا بر این، فقیه به کسی می گویند که قادر به استنباط احکام شرعی فرعی از منابع فقه اسلامی که عبارتند از قرآن، سنت، اجماع و عقل باشد.

در متن‌های فارسی کهن تا قرن‌های هفتم و هشتم هجری، معمولاً واژه دانشمند در زبان فارسی به معنای فقیه در زبان عربی استعمال می شده است.

== شرایط فقیه ==

فقیه باید علوم یادشده در زیر، آشنایی کافی داشته باشد:

* فقه
* اصول فقه
* قواعد فقهیه
* علم حدیث
* علم رجال
* علم درایه
* ادبیات عربی
* منطق
* تفسیر آیات الاحکام در قرآن
* فقه اللغه

== فقیه جامع الشرایط ==

به مجتهد و فقیهی که علاوه بر بعد فقاهت و تسلط بر علوم مذکور، حائز شرایط دیگری مانند عدالت، مدیریت، آشنایی به وضعیت جهان اسلام و تقوا باشد، فقیه جامع الشرایط می گویند.

== فقیه مرجع ==

از میان فقیهان جامع الشرایط، آنکه از دیگران اعلم و متخصص تر در علوم لازم برای اجتهاد باشد، فقیه مرجع، یا مرجع تقلید نامیده می شود.

== جستارهای وابسته ==

* فهرست مراجع تقلید شیعه

== منابع ==

کتاب دروس القواعد الفقهیه، نگارش آیت‌الله سید رضا حسینی نسب.

درج دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *