فاصله مجازی

فاصلهٔ مجازی که به آن فاصلهٔ صفر و گاه نیم‌فاصله هم گفته شده، نویسه‌ای در استاندارد یونی‌کد است که برای حروفچینی کامپیوتری بعضی خط‌ها از قبیل خط فارسی و خط‌های هندیک به کار می‌رود.

در فارسی این نویسه در مواردی که دو حرف به هم نمی‌چسبند ولی فاصلهٔ مرئی ندارند استفاده می‌شود. مثلاً در کلمه‌های «خانه‌ها»، «می‌شود» و «بهره‌وری». (توجّه شود به تفاوت با «خانه ها» و «می شود» و «بهره وری» که در آنها از فاصله معمولی استفاده شده که شکل نادرست تایپ واژگان می‌باشد).

کد این نویسه در استاندارد یونی‌کد U+200C است. این نویسه در استاندارد ملی شمارهٔ ۶۲۱۹ ایران نیز استاندارد شده‌است. نام فاصلهٔ مجازی اولین بار در استاندارد ملی ۳۳۴۲ ایران استاندارد شده‌است.

== روش نوشتن ==

=== در سیستم عامل مکینتاش ===

برای تایپ فاصله مجازی فارسی در سیستم عامل مکینتاش، کلید مبدله را به همراه فاصله (Shift + Space) فشار دهید.

=== در سیستم عامل ویندوز ===

برای روش تایپ فاصلهٔ مجازی چند راه وجود دارد

# Num lock را روشن کنید، کلید Alt را نگه دارید، و به کمک شماره‌های سمت راست صفحه عدد ۰۱۵۷ را تایپ کنید.
# در برنامهٔ Microsoft Word ابتدا دستور Insert و سپس دستور Symbol را انتخاب کنید و در پنجرهٔ جدید باز شده برگهٔ دوم به نام Special Characters را انتخاب کنید. حال از لیست موجود عبارت No-Width Optional Break را انتخاب کنید. اگر در اینجا روی دکمهٔ Shortcut Key کلیک کنید می‌توانید هر ترکیب کلیدها (مثلا ctrl+space) را برای آن انتخاب کرده و با فشار دکمهٔ Assign آن را دائمی کنید. سرعت این روش مهم‌ترین مزیت آن است.
# در صورت داشتن برنامهٔ Tray layout با اجرای این برنامه می‌توانید همه جا از shift+space برای تایپ فاصلهٔ مجازی استفاده کنید
# در نسخه‌های اخیر ویندوز، و پس از نصب صفحه‌کلید فارسی درج فاصلهٔ مجازی از طریق استفادهٔ همزمان کلیدهای shift+space ویا کلیدهای ۲+shift+ctrl امکان‌پذیر است. باید توجه کرد که نوع دیگری نیز از فاصلهٔ مجازی با استفاده از کلیدهای ۴+shift+ctrl قابل درج است که استفاده از آن به دلیل ایجاد مشکلاتی در جستجوها توصیه نمی‌شود.

== جستارهای وابسته ==

* وصل مجازی
* صفحه‌کلید

== پانویس ==

== پیوند به بیرون ==

* The Zero-Width Non-Joiner

درج دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.