فارسی‌سرایان تاجیکستان

زبان فارسی طی سده‌های طولانی تنها زبان ادبی و فرهنگی آسیای میانه بود. با تسخیر آن مناطق بدست روس‌ها زبان فارسی در ورارود (ماوراء‌النهر) بسیار محدود شد و از سال ۱۹۲۴ تنها در جمهوری تازه‌بنیاد تاجیکستان و با نامگذاری تازهٔ «زبان تاجیکی» به حیات ادبی خود ادامه داد. فارسی (حالا با نام تاجیکی) در تاجیکستان زبان رسمی ماند ولی در جمهوری‌های دیگر مانند ازبکستان از صحنه دولتی و رسمی بیرون رانده شد و پس از فروپاشی شوروی و استقلال آن جمهوری‌ها فشار دولتی برای محدودیت فارسی بیش از اندازه زیاد شد. در ازبکستان که پیرامون ۷ میلیون فارسی‌زبان ساکنند بتازگی همه کتاب‌های فارسی («تاجیکی») به آتش کشیده شده‌اند و همه انجمن‌های ادبی فارسی‌زبان تعطیل و سرکوب شده‌اند.

در اینجا فهرستی از شاعران فارسی‌زبان کشور تاجیکستان (که فارسی زبان رسمی آن است) می‌آید:

* اسکندر ختلانی
* اسیری خجندی (درگذشت ۱۹۱۶ م)
* بازار صابر (زادهٔ ۱۹۳۸ م)
* باقی رحیم زاده
* خیرالدین خیراندیش
* دولت رحمانیان
* رحمت نذری
* رستم وهاب نیا
* زلفیه عطایی
* سلیم شاه حلیم شاه
* صدرالدین عینی (درگذشت ۱۹۵۴ م)
* عبدالله رهنما
* عبدالله قادری
* عسکر حکیم (زادهٔ ۱۹۴۶ م)
* عطا میر خواجه
* فرزانه خجندی
* کمال نصرالله
* گلرخسار صفی‌اوا (زادهٔ ۱۹۴۷ م)
* لایق شیرعلی (۱۹۴۱ – ۲۰۰۰ م)
* مؤمن قناعت (زادهٔ ۱۹۳۲ م)
* محمد علی جنیدی (سیاووش)
* محمد علی عجمی
* نظام قاسم

== جستارهای وابسته ==

* شاعران پارسی‌گوی
* شاعران معاصر افغانستان
* فهرست مشاهیر تاجیکستان

== پیوند به بیرون ==

* نگاهی به شعر معاصر فارسی ازبکستان‌

== منابع ==

دانشنامهٔ جهان اسلام

درج دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *