خودکشی

خودکشی عمل یا رفتاری است آگاهانه (عامدانه) که انسان برای مردن انجام می‌دهد. اغلب خودکشی‌ها در اثر ناامیدی یا قرارگیری در شرایط اختلال ذهنی مانند افسردگی، اختلال دوقطبی، اسکیزوفرنی، اعتیاد به الکل و مواد مخدر روی می دهند. مشکلات مالی، اشکالات در روابط اجتماعی و دیگر شرایط نامطلوب نقش مهمی در این موضوع دارند.

هر ساله بیش از یک میلیون انسان خودکشی می کنند. سازمان بهداشت جهانی تخمین می‌زند که خودکشی سیزدهمین عامل مرگ و میر در جهان است و شورای بهداشت ملی آمریکا آن را ششمین عامل مرگ در این کشور اعلام کرده‌است. خودکشی عامل اول مرگ و میر نوجوانان و جوانان زیر ۳۵ سال است. میزان خودکشی در مردان بیش از زنان است. بر اساس یک تخمین هر ساله حدود ۱۰ تا ۲۰ میلیون خودکشی ناموفق وجود دارد.

قضاوت در مورد خودکشی تحت تاثیر دیدگاههای فرهنگی مرتبط با موضوعات هستی‌گرایانه مانند دین، شرافت و معنای زندگی است. در ادیان ابراهیمی خودکشی گناه (ضدیت با خدا) محسوب می شود، چون بنا به باور مذهبی، زندگی مقدس است. در غرب خودکشی یک جرم است. برعکس در ژاپن در دوره سامورایی ها، خودکشی seppuku، به عنوان جبران شکست یا نوعی اعتراض، محترم شمرده می‌شد. در قرن بیستم، خودکشی به صورت قربانی کردن خود شکلی از اعتراض، و خودکشی کامیکازی و خودکشی انتحاری شکلی از تاکتیک های نظامی یا تروریستی است. در مراسم خاکسپاری هندوها، بر اساس سنتی ساتی زن بیوه به خواست خود یا تحت فشار اقوام شوهرش در مراسم سوزاندن جسد همسرش قربانی می‌شود.

هم اکنون خودکشی پزشکی (اوتانازی، یا حق مردن) یک موضوع اخلاقی بحث برانگیز در رابطه با کسانی است که همواره بیمارند، درد بیش از حد دارند، یا کیفیت زندگی آنها در طی آسیب یا بیماری به پایین ترین حد خود رسیده است. فدا کردن خود با هدف نجات دیگری و نه کشتن خود، در نظر دیگران خودکشی نیست، با این حال نظریه امیل دورکیم چنین عملی را “خودکشی نوع دوستانه” می داند.

== خودکشی در میان مسلمانان==

شیوع، الگوها و انواع خودکشی در آسیا تفاوت عمده ای با کشورهای غربی دارد .تفاوت های زیادی نیز بین کشورهای آسیایی با هم دیده میشود. شیوع خودکشی در کشورهای اسلامی بسیار پایین و در سریلانکا بسیار بالا و در آسیای شرقی رو به افزایش است. در مطالعه ای در اردن که ۹۵% جمعیتش مسلمان اند، تنها ۲۱۹ خودکشی بین سالهای ۱۹۸۵-۱۹۸۰ که برابر میزان سالانه ی ۲٫۱ در هر ۱۰۰۰۰۰ نفر است گزارش شده است .آماری که پایین تر از آمار گزارش شده از سایر کشورهای دنیا است. مقایسه ی میزان خودکشی در میان گروهای مذهبی مختلف در سرزمانهای اشغالی نشان میدهد که شیوع خودکشی در میان یهودیان بسیار بالاتر از مسلمانان عرب است (۴٫۲ برابر برای مردان و ۲٫۴ برابر برای زنان). این مطالعه علت چنین اختلافی را در فاکتورهای اجتماعی-دموگرافیک زیر میداند: ۱٫شیوع طلاق در میان اعراب مسلمان پایین تر است. ۲٫تعداد مردان مجرد در میان اعراب مسلمان کمتر است. ۳٫تعداد مسلمانان کمتر از ۱۵ سال و تعداد افرادی که تنها در یک منزل زندگی میکنند ۴ برابر کمتر بود. ۴٫تعداد مسلمانان در خانه ای که در آن فردی بالای ۶۵ سال زندگی میکند بیشتر است. مطالعه ی دیگری که به مقایسه ی هندی ها، چینی ها و مسلمانان در سنگاپور میپردازد، کمترین میزان خودکشی رامربوط به مسلمانان میداند. شیوع پایین خودکشی در میان گروه های اسلامی میتواند با دین اسلام در ارتباط باشد. در اسلام قوانین سختی بر علیه خودکشی وجود دارد زیرا آن را نوعی آدم کشی میداند. مصرف الکل در این دین منع شده است و اسلام روش حل مسئله ای را در زمان استرس حاد با تکرار و از برخوانی آیات قرآن آموزش میدهد. این اقدام باعث کاهش رفتارهای آنی اقدام به خودکشی میشود

==خودکشی در ایران==

در مطالعه ی شیوع و بررسی ریسک فاکتورهای خودکشی با استفاده از پرسش نامه Supre-miss سازمان بهداشت جهانی، در شهر کرج که در میان ۵۰۰ زن که به طور تصادفی انتخاب شده بودند انجام شده است، شیوع تفکر، نقشه و تلاش برای خودکشی در طول زندگی در میان این جمعیت را به ترتیب ۱۴%، ۶٫۶% و ۴٫۱% گزارش نموده است .تعداد مصرف کنندگان تنباکو و مبتلایان به ناتوانی های جسمی و روحی مزمن به طور مشخصی در میان اقدام کنندگان به خودکشی بالاتر بوده اند. این مطالعه سن پایین، مصرف تنباکو و ناتوانی مزمن جسمی و روحی را عوامل خطر اقدام به خودکشی میداند.

== پیش بینی وقوع خودکشی==

خودکشی، ناشی از شبکه ی پیچیده ای از علل و عوامل مزمن است که به مدل تئوری چند فاکتوری ای برای پیش گویی موارد آینده احتیاج دارد. همچنین نیازمند مداخلات همه جانبه ای برای کاهش استرسزاهای فردی و اجتماعی است. هرگونه اقدامی در راستای پیشگیری و درمان خودکشی باید کاملا مبتنی بر ریسک فاکتورها و علل خودکشی باشد مطالعه ای در میان جمعیت ۱۵ تا ۵۵ سال نشان میدهد که زنان، افرادی که در گذشته ازدواج کرده اند، افراد جوانتر از ۲۵ سال، افراد با تحصیلات پایین و کسانی که سابقه ی یک یا چند اختلال روانی DSM ШR داشته اند با احتمال بیشتری از همتایانشان انگاره پردازی خودکشی را عنوان میکنند. ریسک فاکتورهای زیادی مانند جنس، سن، طبقه ی اجتماعی پایین، نداشتن تحصیلات، اختلالات مغزی، مشکلات طبی واسترس شدید، برای خودکشی در نظر گرفته شده اند. از هم پاشیده بودن خانواده که با شاخص هایی مانند جدایی، دعواهای خانوادگی، استرس، طلاق یا مشکلات قانونی والدین مشخص میشود نیز با خودکشی مرتبط دانسته شده است ۲۰ سال قبل فاربرو و مک کینون مطالعه ای بر ۵۴ بیماری که خودکشی نموده بودند و مقایسه ی آنها با گروه کنترل را انجام دادند. نتایج نشان میداد که احتمال اقدام مجدد این افراد به خودکشی ۵ برابر جمعیت کنترل بوده است. اما با توجه به اینکه احتمال اقدام به خودکشی در جامعه بسیار پایین است، احتمال ذکر شده برای خودکشی بسیار پایین تر از آن است که لازم باشد اقدام درمانی برای چنین افرادی در نظر گرفته شود. علی رغم ناتوانی ما برای پیشگویی دقیق اینکه چه کسی خودکشی خواهد کرد تعدادی نمای بالینی وجود دارد که با افزایش احتمال خودکشی همراه است . بک چند مورد از آنان را ذکر کرده است که شامل: بیان افکار خودکشی، دارا بودن بیماری روان خصوصا افسردگی واسکیزوفرنی، الکل و سوء مصرف مواد، بیماریهای جسمی، انزوای اجتماعی و در دسترس بودن وسائل خودکشی میباشد. یافته های اتوپسی روانی آمریکا و اروپا نشان میدهد که بیش از ۹۰% خودکشی های کامل در میان بالغین با اختلالات سایکوتیک یا اختلالات اعتیادی مرتبط بوده است(۱۵) . متاآنالیز در سال ۱۹۶۶ نشان داد که از میان ۴۴ اختلال شایع شناخته شده ذهنی، ۳۶ تا ریسک خودکشی را مشخصا بالا میبرند، تنها استثنا عقب ماندگی ذهنی و دمانس است. ریسک خودکشی برای اختلالات فانکشنال بیشتر و در اختلالات ارگانیک کمتر بود، اختلال سوء مصرف مواد در میانه ی این دو گروه قرار دارد. پزشکان کارآزموده نسبت به مطلبی که پیش درآمد خودکشی است آگاه اند. این مطلب توسط مورگان با عبارت زیبای” غریبه شدن بدخیم نهایی”، که دنباله ایست ازعودهای مکرر بیماری و عدم پاسخ به درمان اشاره دارد. رخ دادن چنین وقایعی باعث میشود فرد عمیقا احساس کند که خانواده و درمانگر دیگر با وی همدردی نمیکنند و از وی منزجر اند. این واقعیت که بعضی از این یافته های بالینی “فاکتورهای مرتبط با زمان” اند نیز توسط فاوسل تایید شده است. مثلا احتمال خودکشی طی سال اولِ ابتلا به افسردگی ماژور با وجود حمله ی هراس، اختلالات اضطرابی همراه، اختلال تمرکز، بی خوابی، مصرف متوسط الکل و بی میلی زیاد میشود در حالی که احتمال خودکشی در این بیماران بعد از ۱ سال در صورت وجود عواملی مانند افسردگی ماژور، ناامیدی شدید، انگاره پردازی خودکشی و سابقه ی خودکشی قبلی افزایش مییابد. در مطالعه ای که به مقایسه ی بیماری های روانشناختی با عوامل خطر اجتماعی و رفتاری در بروز رفتار خودکشی در میان ۵۰۴۶۵ مرد جوان در حال خدمت سربازی می پردازد. این نتیجه ذکر شده است که تشخیص روانشناسی منجر به بستری، قویترین عامل پیش گویی کننده ی خودکشی میباشد. تشخیص روانشناسی بدون نیاز به بستری رابطه ی مستقیمی با افزایش احتمال خودکشی ندارد. مواردی مانند پس زمینه ی اجتماعی ضعیف، رفتارهای منحرف، مصرف مواد و روابط بین فردی شکست خورده، حتی بعد از کنترل بیماری روانی باعث افزایش قابل توجه در ریسک خودکشی میشوند.

== روانشناسی رفتار خودکشی==

فروید اولین کسی بود که به خودکشی نگاهی روانکاوانه و روانشناسانه انداخت.او خودکشی را نوعی خشم فرو خورده می دانست که مجال بروز نداشته است. جستجو برای یافتن متغیرهای روانی مرتبط با رفتار خودکشی تاریخی طولانی دارد. ویژگی هایی مانند رفتار تکانشی، تفکر سیاه-سفید، حل مسئله، حافظه ی ثبت کننده ی خود-زندگینامه و ناامیدی با خودکشی مرتبط دانسته شده اند

===رفتار تکانشی===

رفتار تکانشی یکی از مهمترین خصوصیاتی است که باعث بروز رفتار های خود تخریبی میشود. مطالعه ای نشان میدهد که بیش از ۵۰% اقدامات به خودکشی غیر مرگ آور ناشی از رفتاری تکانشی بوده اند، افراد تحت بررسی در این مطالعه ذکر کرده اند که تنها در حدود یک ساعت قبل از اقدام به خود کشی به فکر آن افتاده بوده اند . آمار مبادرت به خودکشی در تیپ های شخصیتی ضد اجتماعی و مرزی بیشتر بوده است. علت این امر در ناپایداری عاطفی، رفتارهای تکانشی، خشم، حسادت، تحمل اندک در زمان محروم شدن و یا بی هدفی می تواند باشد.

=== تفکر دوبخشی===

تفکر دو بخشی، به تفکر سیاه-سفید اشاره دارد. قسمت عمده ی کار در این زمینه توسط نیرینجر انجام شده است او در ۲ مطالعه ی نتیجه رسید که شیوع تفکر سیاه-سفید در بین اقدام کنندگان به خودکشی بیش از گروه کنترل است. او نتیجه گرفت که این افراد نوعی طرز تفکر دارند که او آن را “سرحدی” نامید. این افراد تفکر خشک تر از افراد عادی دارند و اگر امری را در زندگی ناخوشایند یابند، کاهش یا تغییر انتظاراتشان را امری ناممکن تصور میکنند. بنابراین وقتی با شرایط مشکل زا مواجه میشوند، شرایطشان را دارای امکانات کمتری برای رهایی یا تغییر مییابند.

===حل مسئله===

مطالعه ای که توسط لینهان در ۱۹۸۷ بر اقدام کنندگان به خودکشی انجام شد نشان داد که این افراد در حل مسئله غیرفعال و وابسته تر از گروه کنترل اند.

====حافظه ی ثبت کننده ی خود-زندگی نامه====

نیرینگر و لونسون به رابطه ی مهم بین تجربیات زندگی (به عنوان منبع الهام برای حل مسائل زندگی) و رفتارهای خود-تخریب گرایانه میپردازند. ویلیلمز در ۱۹۹۶ نشان داد که افراد افسرده و اقدام کنندگان به خودکشی در به یاد آوردن واقعه ای خاص که کلید حل یک مسئله است ضعیف عمل میکنند. این افراد تمایل دارند که وقایع را به صورت خلاصه و کلی به یاد بیاورند. برای مثال وقتی از آنها درخواست میشود که واقعه ای خاص مرتبط با کلمه “خوشحالی” را تعریف کنند، خواهند گفت :”وقتی تنهایی به پیاده روی میروم” این افراد واقعه ای کلی را به جای اشاره به واقعه ای مشخص مانند “وقتی در میان جنگل شمال با پسرم در شهریور ماه قدم میزدم” بیان خواهند نمود. نکته ی مهم تاثیری است که این طرز تفکر بر حل مسئله میگذارد. نقص در به یاد آوردن گذشته با عدم توانایی در “به تصویر کشیدن آینده” واضحا مرتبط است. افراد افسرده و افراد اقدام کننده به خودکشی در حل مسئله ضعیف اند زیرا در بازنمایی خاطره ای خاص ناموفق اند.

=== نا امیدی===

آبرامسون ناامیدی را این گونه تعریف میکند: انتظار آنکه شرایط مثبت اتفاق نخواهد افتاد یا اتفاقات بد رخ خواهد داد. در تعریف دقیق تر خود میگوید: علامت اصلی کاهش انتظار وقوع پیشامدهای خوب خواهد بود نه پیش بینی اتفاقات بد.اگر فردی احساس شکست بکند در حالی که امکان محدودی برای فرار از شرایط داشته باشد، وی بسیار آسیب پذیر میشود. اما فاکتوری که چنین شرایطی را تبدیل به شرایط خودکشی میکند، عدم وجود هیچ گونه راهی برای فرار است: پیش بینی اینکه هیچ چیز در آینده عوض نخواهد شد. از مدت ها قبل ناامیدی را پل رابط افسردگی و خودکشی میدانسته اند. کارهای جدیدتر نشان میدهد، تفکر خشک، تفکر سیاه-سفید و ناتوانی در حل مسئله در ایجاد خودکشی نقش بازی میکنند. دیکسون ناامیدی را پل واسط ناتوانی در حل مسئله و فکر خودکشی میداند. رفتار خودکشی: ناله ای از درد سالها این گونه تصور میشد که خودکشی منجر به مرگ و رفتارهای خودآسیب زننده ی غیر مرگ زا، احتیاج به مدل های متفاوتی برای توصیف دارند. زیرا علاوه بر تفاوت در نتایج، تفاوت هایی در توزیع سنی، جنسی و افزایش و کاهش شیوع در دوره های زمانی مختلف در دو گروه دیده میشود. اما آیا میتوان از این تفاوت ها نتیجه گرفت که دو رفتار به دو توضیح متفاوت احتیاج دارند؟ ویلیام پیشنهاد میکند که باید خودکشی را (چه منجر به مرگ بشود و چه نه) به عنوان ” فریادی از درد” در نظر بگیریم. خودکشی تلاشی است برای فرار از بند (“پرنده ی زندانی” در بیان سوسیوبیولوژیک)؛ احساسی از “مغلوب شدن” به همراه “زندانی شدن”. احساسا مغلوب شدن میتواند ناشی از شرایط خارجی(روابط فردی مشکل دار، بیکاری، استرسهای شغلی) و یا طوفان های غیر قابل کنترل درونی باشد. چگونه این مدل منشا هر دو رفتار –خودکشی مرگ آور و خودآسیب رسانی غیر مرگ آور- را توضیح میدهد؟ بر اساس این تئوری فرد از اینکه چه درجه ای از “پتانسیل فرار” از شرایط درونی و بیرونی استرس زای فعلی وجود دارد آگاه است. اگر راه فرار بسته باشد، طیفی از رفتارها سر خواهد زد که خودکشی یکی از آنها است. اگر راه فرار در معرض تهدید باشد اما هنوز کاملا مسدود نشده باشد، فرد وارد فاز سایکوبیولوژیکی میشود که در آن تلاش برای فرار با خصوصیاتی مانند سطح فعالیت بالا، خشم، “اعتراض” و “واکنش های برق آسای شدید” مشخص میشود. مرحله ی بعد مرحله ی تهدید و “مغلوب شدگی” و نا امیدی است. اقدام به خودکشی مرگ بار و خودکشی تمام شده نشان دهنده ی “فریاد دردی” است از طرف انسانی که کاملا احساس مغلوب شدن بدون داشتن هیچ گونه راه فرار میکند. این رفتار بسیار مشابه پاسخ اولیه ی انسانها و حیواناتی است که رابطه ی محافظت کننده ای را از دست میدهند. مدل “فریادی از درد” بر المانهای “واکنشی” بودن رفتار خودکشی و شرایط معینی که منجر به آن میشود تاکید دارد. درحالی که مدل قدیمی تر “فریاد کمک خواهی” بر المان های “ارتباطی” حاصل از این رفتار تاکید مینمود. این فریاد تنها به صورت ثانویه تلاشی برای درخواست کمک است. با وجود اینکه کمک خواهی ناشی از آن تاثیرات مهمی دارد. اما رفتار به منظور کمک خواهی بر انگیخته نمیشود و به آن وابسته نمیباشد. به بیان دیگر این رفتار یک “وسیله” نیست .

===افسردگی و اضطراب===

۴٫۱% جمعیت عادی (۲٫۲% مرد و ۴٫۱% زن) در زندگی خود اقداماتی برای خودکشی انجام خواهند داد. تنها ۲ نفر از ۱۸ نفری که دست به این اقدام میزنند با استفاده از معیارهای DSM تشخیصی نخواهند داشت. موارد با افسردگی ماژور خالص احتمال بارز بیشتری برای اقدام به خودکشی از موارد بدون تشخیصDSM ندارند. ولی موارد با افسردگی ماژوری که در طول زندگی اختلال اضطرابی نیز داشته اند به طور مشخص درصد بیشتری از موارد خودکشی را شامل میشوند. این مطالعه نشان میدهد که همراهی افسردگی و اضطراب، و نه افسردگی تنها، ریسک فاکتوری برای خودکشی میباشد(۲۰)

==عوامل خطر==

بیماری های ذهنی، اعتیاد و عوامل اجتماعی- اقتصادی، برخی از عوامل مرتبط با ریسک خودکشی هستند. با وجود عوامل بیرونی مانند حوادث ناگوار که خود محرک خودکشی اند نمی توان یک عامل را بطورمستقل برای ریسک خودکشی درنظرگرفت. موضوع خودکشی و اقدام به خودکشی در سالهای اخیر توجه زیادی را به خود معطوف کرده است. یکی از علل عمده ی آن افزایش قابل توجه خودکشی در میان جوانان، خصوصا مردان بوده است که در بسیاری از کشورها گزارش شده است اقدام موفق به خودکشی در میان مردان ۲-۳ برابر زنان است، در حالی که اکثریت اقدام کنندگان به خود کشی های ناتمام را زنان تشکیل میدهند مرد بودن ریسک فاکتور اقدام به خودکشی موفق و زن بودن ریسک فاکتور اقدام به خودکشی محسوب میشود. در تقریبا تمام کشورهای اروپایی اغلب کسانی که برای خودکشی تلاش کرده اند جوانان سن ۱۵ تا ۲۴ سال بوده اند. با این حال افزایش علاقه به رفتارهای خودکشی در میان گروه افراد مسن نیز دیده میشود. توجه به این گروه سنی که در اکثر کشورها همچنان بالاترین درصد خودکشی را به خود اختصاص میدهند، توجه درمانگران به سمت اهمیت افسردگی و نقش قابل درمان آن در اقدام به خودکشی را میطلبد مطالعات فراوانی با رویکردهای روانشناسی، روانپزشکی، علوم اجتماعی، بیولوژی و ژنتیک در زمینه ی خودکشی انجام شده است. بیشترین توجه محققان به بررسی ریسک فاکتورهای خودکشی در گروه های دموگرافیک و بیماران خاص تخصص یافته است

===بیماری های ذهنی ===

همچنین نگاه کنید به : افسردگی

تقریبا در ۸۷% تا ۹۸% خودکشی ها، عامل اختلالات ذهنی نقش دارد. به طور جزئی تر، اختلالات روانی ۳۰%، اعتیاد ۱۸%، اسکیزوفرنی ۱۴% و اختلالات شخصیتی ۱۳% نقش دارند. حدود ۵ % از افراد مبتلا به اسکیزوفرنی در اثر خودکشی می‌میرند.

افسردگی یک از شایعترین اختلالات روانی شناخته شده است که به طور فزاینده ای در جوامع گوناگون سراسر دنیا دیده می شود و اغلب یک عامل شتاب دهنده در خودکشی ها ست. افسردگی هر ساله در ایالات متحده آمریکا، ۱۷/۶ میلیون نفر یعنی ۱ نفر از هر۶ نفر را تحت تاثیر قرارمی دهد. در بیست سال آینده افسردگی دومین عامل ناتوانی در سراسر دنیا و اولین عامل در کشورهایی با درآمد سرانه بالا از جمله ایالات متحده آمریکا خواهد بود.

تقریبا ۷۵% موارد خودکشی های کامل، در یک سال پیش از مرگ شان و ۴۵% تا ۶۶% در یک ماه پیش از مرگ شان به پزشک مراجعه کرده اند. تقریبا ۳۳% تا ۴۱% این خودکشی های کامل در یک سال پیش از مرگ شان و ۲۰ % درصد آنها در یک ماه پیش از مرگ شان به یک مرکز خدمات سلامت روانی مراجعه کرده اند.

در بعضی از تخمین های محافظه کارانه، ۱۰% همه نشانه های بیماری های روانی، علل پزشکی دارند، نتایج حاصل از یک مطالعه نشان می دهد که حدود ۵۰ درصد از افراد مبتلا به یک بیماری جدی روانی، شرایط معمولی پزشکی داشته اند که عمدتا ناشناخته مانده و درمان نشده اند و ممکن است باعث ایجاد یا تشدید نشانه های روانی شده باشند.

=== سوء مصرف مواد ===

سوء مصرف مواد پس از اختلالات روانی، دومین عامل ریسک در خودکشی است. سوء مصرف مواد در هر دو صورت دائمی و حاد با خودکشی مرتبط است. این مربوط به اثرات تخدیری و بی قیدی بسیاری از مواد روان گردان است که وقتی با اندوه شخصی مانند عزا و سوگ همراه می شود،، ریسک خودکشی را بسیار افزایش می دهد. بیش از ۵۰% خودکشی ها با مصرف الکل و مواد مرتبط است. ۲۵% معتادان و الکلی ها خودکشی می کنند. در ۷۰% خودکشی های نوجوانان سوء مصرف مواد و الکل نقش دارد. بهتر است همه معتادان به مواد مخدر و الکلی ها در مورد انگیزه های خودکشی به دلیل ریسک بالای خودکشی شان، مورد بررسی قرارگیرند. یک بررسی در موسسه پریسون نیویورک نشان می دهد که ۹۰% بیماران روانی که خودکشی کرده اند، سوء مصرف مواد داشته اند.

سوء مصرف موادی مانند کوکائین، همبستگی بالایی با خودکشی دارد. خودکشی در معتادان دائمی به کوکائین بیشتر در حالت “کاهش مصرف” یا “ترک” روی می دهد. در جوانان سوء مصرف چند ماده مخدر بطور همزمان، بیشتر منجر به خودکشی میشود، در حالیکه در مسن تر ها اعتیاد به الکل این نقش را دارد. در سن دیه گو، ۳۰% افراد خودکشی کرده ی زیر ۳۰ سال، کوکائین مصرف کرده بودند. در شهر نیویورک در یک دوره همه گیری مصرف مواد، از هر پنج نفر خودکشی کرده، یک نفر به تازگی کوکائین مصرف کرده بود. کاهش یا ترک کوکائین سبب بروز علائم افسردگی شدید می شود که همراه با دیگر اثرات مخرب روانی، ریسک خودکشی را افزایش می دهد. مت آمفتامین با افسردگی و خودکشی ارتباط زیادی دارد و به هم اندازه بر سلامتی روحی وجسمی اثرات مخرب دارد.

سوء مصرف الکل با برخی اختلالات ذهنی مرتبط است و میزان خودکشی در الکلی¬ها بسیار بالاست . افسردگی در الکلی ها و کسانی که سوء مصرف الکل دارند بسیار زیاد است. قبلا بحث بر سر این بود که آیا کسانی که سوء مصرف الکل دارند کسانی هستند که دچار اختلال افسردگی ماژور هستند، و با این کار خود درمانی می کنند (در بعضی موارد درست است)، اما بررسی های اخیر نشان می دهد که مصرف بیش از اندازه و دائمی الکل خود سبب پیشرفت اختلال افسردگی در بسیاری از افرادی است که سوء مصرف الکل دارند.

مصرف طولانی مدت بنزودیازپین تجویزی یا سوء مصرف دائمی آن به همان اندازه که با افسردگی مرتبط است با خودکشی ارتباط دارد. هنگام تجویز این ماده مخصوصا برای بیمارانی که ریسک خودکشی دارند باید دقت کرد. در یک بررسی، هرچند اندازه نمونه کوچک بود، ریسک خودکشی یا آسیب رساندن به خود، در نوجوانانی که بنزودیازپین مصرف کردند افزایش یافت. اثرات بنزودیازپین به طور خاص در گروه سنی زیر ۱۸ سال نیاز به بررسی بیشتری دارد. در استفاده از بنزودیازپین در نوجوانان افسرده باید احتیاط کرد. خودکشی یک نتیجه عمومی وابستگی دائمی به بنزودیازپین است. سوء مصرف بنزودیازپین یا دیگر مواد CNS آرامبخش ریسک خودکشی را در افرادی که سوء مصرف مواد دارند افزایش می دهد. ۱۱% مردان و ۲۳% زنانی که عادت سوء مصرف یک ماده آرامبخش خواب آور را دارند خودکشی می کنند.

=== سیگار ===

مطالعات گوناگونی انجام شده اند تا نشان دهند که بین مصرف سیگار، انگیزه خودکشی و اقدام به خودکشی ارتباط مستقیم وجود دارد. در بررسی که بر روی پرستاران انجام شد، ریسک خودکشی در افراد، با مصرف ۱ تا ۲۴ سیگار در روز، دو برابر و با مصرف ۲۵ یا بیشتر، ۴ برابر افرادی بود که هرگز سیگار مصرف نکرده بودند. در بررسی که بر روی ۳۰۰۰۰۰ سرباز مرد آمریکایی صورت گرفت، ارتباط قعطی بین خودکشی و سیگار کشیدن مشاهده شد طوری که میزان خودکشی آنهای که بیشتر از یک بسته سیگار در روز مصرف می کردند دو برابر کسانی بود که هرگز سیگار مصرف نکرده بودند.

=== زیستی ===

ژنتیک اثر متغیر ۳۰ تا ۵۰ درصدی بر خودکشی دارد. بیشتر این ارتباط به واسطه بیمارهای ذهنی ارثی است. همچنین شواهدی وجود دارد که نشان می دهد اگر یکی از والدین خودکشی کند، احتمال اقدام به خودکشی در فرزندان افزایش می یابد.

=== اجتماعی ===

به عنوان شکلی از سرپیچی یا اعتراض

در سالهای اخیر در ایرلند اعتصاب غذا تا مرگ، برای رسیدن به اهداف سیاسی استفاده شده است. در طی مشکلات ایرلند شمالی، گروه IRA برای رسیدن به هدف خود که طبقه بندی زندانیانش به عنوان زندانیان جنگی و نه تروریست بود، به اعتصاب غذا دست زد، در اعتصاب غذای سال ۱۹۸۱ به رهبری بابی سان، ۱۰ نفر جان باختند. پزشک قانونی دلیل مرگ را به جای “خودکشی” ، “گرسنگی خودخواسته” ثبت کرد که پس از اعتراض خانواده های اعتصاب کنندگان در گواهی فوت به صورت خلاصه “گرسنگی” درج شد.

خودکشی به عنوان یک راه فرار

در شرایطی که زندگی قابل تحمل نیست، عده ای خودکشی را بعنوان راهی برای فرار استفاده می کنند. بعضی از اسیران کمپ های آلمانی با دست زدن به حصارهای الکتریکی به طور عمدی خود را می کشتند. بنا به گزارش موسسه Tata در Mumbai ، ۱۵۰۰۰۰ کشاورز مقروض هندی در دهه گذشته خودکشی کرده اند.

دیگر دلایل

عوامل اجتماعی- اقتصادی مانند بیکاری، فقر، بی خانمانی و تبعیض می¬توانند آغازگر افکار خودکشی باشند. ممکن است فقر عامل مستقیم خودکشی نباشد، اما ریسک آن را افزایش می دهد، همانطور که ریسک اصلی افسردگی است. طرفداری از خودکشی یک عامل موثر در خودکشی ذکر شده است. هوش نیز عامل دیگری است. در ابتدا به عنوان توضیحی در روانشناسی تکاملی، حداقل هوش برای خودکشی کافی است، اما همبستگی مستقیم IQ و خودکشی در مطالعات بسیاری مکررا تایید شده است. با این حال بعضی از دانشمندان به تاثیر هوش در خودکشی شک دارند و هوش را با وجود منع مذهبی و سلامت بدنی، عامل تعیین کننده ای نمی دانند. بنابر نتایج یک بررسی، محرومیت از حمایت جمع، کمبود احساس تعلق خاطر و به تنهایی زندگی کردن قطعا در اقدام به خودکشی موثرند. . یک بررسی که روی زندانیان انجام شد نشان داد که خود کشی در زندانیانی که مرتکب جرایم خشن شده اند بسیار بیشتر است.

== روش‌های خودکشی ==

از روش‌های خودکشی می‌توان به حلق‌آویز کردن خود، پرش از ارتفاع، غرق کردن، خودسوزی، گازگرفتگی، بریدن رگ‌ها، شلیک گلوله به سر و خوردن بیش از اندازه دارو یا سم و مصرف سیانور را نام برد.

=== انواع خودکشی ===

* خودکشی ناخواسته
* خودکشی تقلیدی
* خودکشی ترحمی
* خودکشی اجباری
* خودکشی اینترنتی
* خودکشی دسته‌جمعی
* خودکشی آیینی
* حمله انتحاری
* خودکشی با قرار قبلی
* خودکشی نوجوانان
* خودکشی به علت احساس گناه
* خودکشی به علت ترس
* خودکشی به علت شکست عشق

== خودکشی از دیدگاه اسلام ==

در اسلام اقدام به خودکشی حرام و زشت شمرده شده‌است آیات قرآنی و روایات امامان و پیامبر اسلام بر زشتی و نادرست بودن این کار دلالت دارد.

* قرآن {نقل قول|ولا تقتلوا انفسکم ان الله کان بکم رحیماً و من یفعل ذلک عدواناً و ظلماً فسوف نصلیه ناراً و کان ذلک علی الله یسیراً}

> «و خودتان را مکشید، خداوند نسبت به شما مهربان است و هر که این عمل را از روی تجاوز و ستم انجام دهد به زودی او را در آتش وارد خواهیم ساخت و این کار برای خدا آسان می‌باشد.»

* حضرت محمد:{نقل قول|«الذی یخنق نفسه یخنقها فی النار والذی یطعنها فی النار }

> «آن که خود را خفه کند و بکشد خویشتن را در آتش جهنم خفه کرده‌است و آن که با نیزه خودکشی کند در آتش جهنم است.»

> «هر که در دنیا به هر گونه‌ای اقدام به خودکشی کند و بمیرد و روز قیامت به همان گونه مشمول عذاب خداوندی خواهد شد.»

> “قبل از شما مردی بود که بر اثر جراحت دست بی‌تابی می‌کرد چاقو را برداشت و دستش را قطع کرد و از آن به قدری خون چکید تا جان داد. خداوند متعال درباره این شخص فرمود: «بنده من اقدام به خودکشی کرد و جانش را از دست داد من بهشتم را بر این بنده ام حرام کردم و او را به بهشتم راه نمی‌دهم.»”

> «هر که زهر بخورد و خودکشی کند، همان زهر را در جهنم خواهد نوشید ودر آتش دوزخ جاودان خواهد ماند.»

حدیث در باره خودکشی ازامام پنجم شیعیان :

== آمار خودکشی در جهان ==

موسسه آمار nationmaster براساس اطلاعات UN و CIA و OECD بیشترین آمار خودکشی در بین افراد ۱۵ تا ۲۴ ساله را مربوط به کشورهای: نیوزلند با آمار ۲۶٫۷ per 100,000 people رتبه اول – فنلاند با آمار ۲۲٫۸ per 100,000 people رتبه دوم – کانادا با آمار ۱۵ per 100,000 people رتبه چهارم – ایالات متحده با آمار ۱۳٫۷ per 100,000 people رتبه ششم را دارا می باشند. منبع

== پانویس ==

== منابع ==

hawton k. suicide and attempted suicide. first ed. john wiley &sons,LTD; 2000

* Stefanello S, Cais CF, Mauro ML, Freitas GV, Botega NJ. Gender differences in suicide attempts: preliminary results of the multisite intervention study on suicidal behavior (SUPRE-MISS) from Campinas, Brazil. Rev Bras Psiquiatr 2008 Jun;30(2):139-43.

* Sayil I, vrimci-Ozguven H. Suicide and suicide attempts in Ankara in 1998: results of the WHO/EURO Multicentre Study of Suicidal Behaviour. Crisis 2002;23(1):11-6.

* Shooshtary MH, Malakouti SK, Bolhari J, Nojomi M, Poshtmashhadi M, Amin SA, et al. Community study of suicidal behaviors and risk factors among Iranian adults. Arch Suicide Res 2008;12(2):141-7.

*Nojomi M, Malakouti SK, Bolhari J, Poshtmashhadi M. A predictor model for suicide attempt: evidence from a population-based study. Arch Iran Med 2007 Oct;10(4):452-8.

*Marttunen MJ, Aro HM, Henriksson MM, Lonnqvist JK. Mental disorders in adolescent suicide. DSM-III-R axes I and II diagnoses in suicides among 13- to 19-year-olds in Finland. Arch Gen Psychiatry 1991 Sep;48(9):834-9.

*Harris EC, Barraclough B. Suicide as an outcome for mental disorders. A meta-analysis. Br J Psychiatry 1997 Mar;170:205-28.

*Kessler RC, Borges G, Walters EE. Prevalence of and risk factors for lifetime suicide attempts in the National Comorbidity Survey. Arch Gen Psychiatry 1999 Jul;56(7):617-26.

*Smith JC, Mercy JA, Conn JM. Marital status and the risk of suicide. Am J Public Health 1988 Jan;78(1):78-80.

*Allebeck P, Allgulander C. Suicide among young men: psychiatric illness, deviant behaviour and substance abuse. Acta Psychiatr Scand 1990 Jun;81(6):565-70.

* Bronisch T, Wittchen HU. Suicidal ideation and suicide attempts: comorbidity with depression, anxiety disorders, and substance abuse disorder. Eur Arch Psychiatry Clin Neurosci 1994;244(2):93-8.

(۲۱) Krausz M, Degkwitz P, Haasen C, Verthein U. Opioid addiction and suicidality. Crisis 1996;17(4):175-81.

(۲۲) Oyefeso A, Ghodse H, Clancy C, Corkery JM. Suicide among drug addicts in the UK. Br J Psychiatry 1999 Sep;175:277-82.

(۲۳) Mino A, Bousquet A, Broers B. Substance abuse and drug-related death, suicidal ideation, and suicide: a review. Crisis 1999;20(1):28-35.

(۲۴) Garrison CZ, McKeown RE, Valois RF, Vincent ML. Aggression, substance use, and suicidal behaviors in high school students. Am J Public Health 1993 Feb;83(2):179-84.

(۲۵) Overholser JC, Freiheit SR, DiFilippo JM. Emotional distress and substance abuse as risk factors for suicide attempts. Can J Psychiatry 1997 May;42(4):402-8.

(۲۶) O’Boyle M, Brandon EA. Suicide attempts, substance abuse, and personality. J Subst Abuse Treat 1998 Jul;15(4):353-6.

== جستارهای وابسته ==

* خودکشی مشاهیر

درج دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *