حلال (شیمی)

به ماده‌ای که بخش عمدهٔ یک محلول را تشکیل می‌دهد حَلّال”’ می‌گویند.

یک محلول دست کم از دو جزء تشکیل شده است.حلالوحل شونده

جزیی که حل شونده را در خود حل می کند ومعمولا درصد بیش تری از محلول را تشکیل می دهد حلال نام دارد.در محلول آب نمک، آب حلال و نمک خوراکی حل شونده است.اغلب محلول های موجود در طبیعت شامل یک حلال و چند ماده ی حل شونده هستند.آب دریا نمونه ای از این محلول هاست.

آب فراوان ترین و رایج ترین حلال شناخته شده است.این حلال ترکیب های یونی و کووالانسی بسیاری را در خود حل می کند.محلول هایی که حلال آن ها آب است,محلول آبی نا میده می شوند. آب و محلول های آبی نقش مهمی در زندگی روزانه دارند. اغلب فرآیندهای زیست شیمیایی از قببیل هضم, جذب و سوخت وساز مواد غذایی در محلول آبی انجام می شود.در صنایع شیمیایی تعداد زیاذی از واکنش ها در محیط آبی صورت می گیرد.گرچه آب مهم ترین حلال شناخته شده است، اما حلال های مهم دیگری نیز وجود دارد.هگزان, اتانول و استون سه نمونه ی مهم از حلال های آلی هستند، به محلول حاصل از حلال های آلی محلول غیر آبی می گویند.

منبع:کتاب شیمی ۳ و آزمایشگاه

Add a Comment

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.