حرا

جنگل‌های مانگرو {به انگلیسی|Mangroves} می‌باشد. کلمه مانگرو اسم مرکبی است معرف اکوسیستم خاص در مناطق استوایی، حاصل از تجمع بسیار ویژه‌ای از گیاهان و جانوران در سواحل پست خورها، دلتاها، برکه‌ها و سواحل دریاها و در عین حال نشانگر و معرف درختان و درختچه‌های این گونه اکوسیستم‌ها نیز می‌باشد.

این گیاهان در گروه گیاهان شوره‌زی قزار دارند.

سیمای ظاهری نباتات و رستنی‌ها در نقاط مختلف جهان متأثر از عوامل مختلف محیط اعم از حیاتی و غیر حیاتی می‌باشد. گیاهان بطور طبیعی در هر محیطی که زندگی کنند با خصوصیات ساختمانی خود معرف شرایط محیطی اطراف خود می‌باشند. هر موجود زنده‌ای برحسب نیازهای خود با شرایط محیط سازش می‌یابد که اگر این سازش وجود نداشته باشد و نتواند از شرایط خاص محیط (نور، آب، خاک و سایر عوامل طبیعی دیگر) استفاده کند بزودی از بین می‌رود.

احتیاجات یا سرشت زیستی گیاهان در عرصه انتشار آنها تأثیر فراوان دارند بهمین علت استفاده بی‌رویه از گیاهان بدون در نظر گرفتن شرایط زیستی و احتیاجات اکولوژیک آنان باعث انقراض بسیاری از گونه‌های گیاهی گشته و اگر از تخریب و تجاوز به جوامع گیاهی (که در تشکیل اکوسیستم‌ها نقش بسزایی دارند.) جلوگیری به عمل نیاید، خسارات جبران ناپذیری به سطح کره زمین و موجودات آن وارد خواهد آمد.

در ایران نیز به علت آب و هوای متفاوتی که دارد اقالیم متنوعی پدید آمده و تنوع اوضاع اقلیمی و آب و هوایی کشور باعث استقرار گیاهان بیشماری در پهنه این آب و خاک گشته است بطوری که در نواحی مختلف آن جوامع گیاهی متفاوت و خاص برقرار شده است.

متأسفانه قسمت عمده این منابع طبیعی تاکنون ناشناخته مانده و امکانات موجود اجازه شناسایی کامل و در نتیجه بهره‌گیری معقول از این منابع را نداده است، در ضمن وجود عوامل مخرب و مختلفی وضع محیط را تغییر داده و سطح جنگل‌های کشور را به میزان قابل توجهی تقلیل داده است. در گوشه و کنار کشور ما به لحاظ شرایط مختلف محیطی، منابع طبیعی عظیم و فراوانی وجود دارد و تنها سواحل جنوبی همانند سایر نقاط کشور دارای منابع طبیعی غنی و سرشاری است که با اوضاع اقلیمی منطقه سازگار یافته‌اند. در این میان جامعه گیاهی مانگرو (Mangrovs) که دوگونه ازآن در ایران به حرا {به انگلیسی|Avicennia marina} وچندل {به انگلیسی|Rhizophhora mucronata} معروف می‌باشند از دیگر جوامع گیاهی، بارزتر می‌باشند. این جامعه گیاهی درنواحی ساحل خلیج فارس و دریای عمان به شکل نوار باریکی بطور پراکنده دیده می‌شود. این جوامع گیاهی که بخشی از رستنی‌های منطقه را تشکیل می‌دهند همواره سرمنشاء زنخیره‌های غذایی دیگر موجودات زنده منطقه بوده و دارای اراضی مساعد و حاصلخیز وسیعی هستند. چنین محیط به دلیل آنکه در حد واسط اکوسیستم خشکی و اکوسیستم دریایی قرار گرفته، موجب بوجود آمدن زیستگاه مناسبی برای انواع جانوران آبزی و پرندگان گشته‌اند. این جوامع گیاهی همیشه تأمین کننده بخشی از نیازهای اقتصادی اهالی منطقه بوده است بطوری که در پاره‌ای نقاط، به خاطر برداشت‌های نادرست، بقای آنها که قبلاً به صورت توده‌های جنگلی انبوهی بوده، به خطر افتاده است.

درج دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.