جلال عبده

دکترجَلال عَبدُه، (محل تولد: بروجرد) فرزند شیخ محمد عبده و برادر علی عبده، دارای مدرک دکترای حقوق از سویس، از سیاست‌مداران دوران پهلوی بوده‌است. پدرش شیخ محمد عبده بروجردی، سالها رئیس دادگاه انتظامی قضات و مدرس حقوق در مدرسه معقول و منقول بود و درتدوین قانون مدنی ایران نقش داشت.

او از جمله رجال سیاسی بود که در مجامع بین‌المللی بیش از داخل ایران شهرت داشت. عمده شهرت وی به زمانی باز می‌گردد که در مقام دادستان دیوان کیفر در سالهای ابتدایی سلطنت محمدرضا پهلوی، گروهی از مقامات ارشد سیاسی در دوران رضاشاه، همچون پزشک احمدی و سرپاس مختاری را به جرم قتل آیت‌الله مدرس، محمد فرخی‌یزدی و نصرت‌الدوله فیروزمیرزا محاکمه و محکوم نمود.

عبده در ادوار چهاردهم و پانزدهم، به نمایندگی مجلس شورای ملی از سوی مردم تهران رسید. مدتی بعد از وزارت دادگستری به وزارت امورخارجه منتقل شد و کرسی سفارت ایران در هند را ازآن خود کرد. مدتی نماینده ایران در سازمان ملل متحد بود و در این کسوت، به حکومت کشورهای کامرون و گینه نو رسید. عبده مدت کوتاهی مقام وزارت امورخارجه را بدست آورد، ولی به دلیل دخالت شاه استعفا داد.

جلال عبده در سالهای پایانی عمر، مدیرعامل کانون بانکها و رئیس جمعیت ایرانی طرفدار ملل متحد بود. او خاطرات سیاسی خود را در کتابی با عنوان «چهل سال در صحنه قضایی، سیاسی، دیپلماسی ایران و جهان» به رشته تحریر درآورده‌است که توسط موسسه خدمات فرهنگی رسا منتشر شده‌است.

== جایگاه‌های سیاسی ==

* سفیر ایران در هندوستان
* سفیر ایران در ایتالیا
* سفیر و نماینده ایران در سازمان ملل متحد
* وزیر امورخارجه
* مدیر عامل کانون بانک‌ها

== منبع ==

* سالنامه دنیا – سال ۱۳۵۴ – ص ۲۷۳
* {یادکرد|نویسنده=|کتاب=دولتهای ایران از میرزا نصرالله خان مشیرالدوله تا میرحسین موسوی|کوشش=وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی|چاپ=|سال=۱۳۷۸|ناشر=سازمان چاپ و انتشارات |شهر=تهران|شابک=ISBN 964-422-147-8}

Add a Comment

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.